Donderdagochtend zijn Manon en ik 's ochtends om 7 uur op de fiets gestapt om een bezoek te gaan brengen aan de stageschool van Lydia. Helemaal aan de andere kant van de stad...maargoed je moet er wat voor over hebben. Het onderwijssysteem zit hier heel anders in elkaar. Kinderen van 6-10jaar gaan naar de Volksschule en kinderen van 10-14 naar de Hauptschule. Wij hebben ons hier vooral gericht op de Volkschule, omdat je als leraar in de Hauptschule in twee vakken les moet geven en de opleiding voor leerkracht in de Volkschule op alle vakken gericht is.
Het was even spannend of we een kijkje in de klas mochten nemen, omdat de leerkacht van Lydia's klas ziek was en we dus eerst even moesten overleggen met de directrice. (Lydia zou de vorige dag bellen, maar omdat dit een feestdag was kon ze haar niet te pakken krijgen.) Gelukkig was het geen probleem en hebben we tot de pauze in de 1e klas (groep3) doorgebracht. De kinderen spreken de leerkracht aan met 'Frau Lehrerin' en de directeur met 'Frau Direktorin'. Dit was wel even wennen, maar dit zorgt er wel voor dat de kinderen op een beleefde en respectvolle manier tegen de leerkracht spreken. Het was een interessant bezoek en als het goed is gaan we komende week nog twee scholen bekijken.
Zaterdag was het eindelijk zover, voor het eerst skiën!!! We hadden 's ochtends om 10 uur met Andy, een student van school, afgesproken in Axamer Lizum. Toen we hier de deur uit zouden lag er ineens een dik pak sneeuw, een leuke verrassing!
Vanaf het hoofdstation konden we met een gratis ski-bus. De meeste bussen reden met sneeuwkettingen om hun achterbanden. De reis verliep niet heel erg soepel door wat onbekende problemen met de bus, maar we zijn veilig aangekomen. Andy smste al dat zijn bus ook later was door de sneeuw, dus zijn Manon en ik maar vast ski's gaan huren. Rond half 11 stonden we bij de oefenpiste. Eerst even oefenen met remmen en wat bochtjes en toen maar een pas gekocht voor de liften. De eerste lift was een sleeplift, ik had van Manon al wat lachwekkende verhalen gehoord over sleepliften, dus ik was van plan niet direct al een blunder te begaan, maar helaas is dit niet gelukt. Toen we los moesten laten bleef ik natuurlijk haken en kwam ik in een bult sneeuw terecht... wist ik ook direct hoe het dus niet moet. De eerste paar afdalingen van de kleine helling gingen aardig, dus gingen we met een soort trein naar de echte piste op 2340m hoogte. Het begon direct al smal en stijl, dit was wel even spannend. Ik heb een mooie koprol gemaakt waarbij ik een ski en een stok verloor, maar kon er wel om lachen. Verder heb ik gemerkt dat op een goede manier vallen ook wel een handige methode is om te remmen... Halverwege de helling ging het al beter, helaas was het zicht door de sneeuw en de wolken erg slecht. Dit maakte het natuurlijk niet makkelijker, maar ik ben heelhuids en met een grote smile op mijn gezicht beneden aankomen. Vervolgens hebben we nog even op de oefenpiste wat dingen geoefend en toen was het alweer 13.00uur, tijd om te stoppen en gezellig wat te eten. Het was erg vermoeiend, maar super, super leuk!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten