Home alone

Donderdagmorgen om ongeveer half 7 is Manon hier de deur uitgestapt om vervolgens met de trein voor een aantal dagen terug naar Nederland te gaan.
Ik heb Manon uitgezwaaid en ben maar weer lekker m'n bed ingekropen. Rond een uur of 11, na rustig ontbeten te hebben, ben in op mijn fiets gestapt en naar het zwembad gereden. Daar kon ik even al mijn energie kwijt. Toen ik 100 baantjes had gezwommen vond ik het wel weer genoeg en ben ik weer op m'n fiets gestapt, terug naar huis. Veder moesten er die dag nog even boodschappen ingeslagen worden en 's avonds had ik weer volleybal. Dit keer waren we maar met z'n zessen, dus hebben we drie tegen drie gespeeld en was er wat meer gelegenheid om aandacht te besteden aan de techniek. Toen ik eenmaal weer thuis was, vond ik dat ik wel weer genoeg gedaan had voor vandaag en ben ik lekker in bed gekropen.
Vrijdag was een rustige dag die ik toch geprobeerd heb enigszinds nuttig te besteden, door de was en een aantal dingen voor school te doen. Verder veel muziek maken en ook dit weekend heb ik het schaatsen weer via internet gevolgd.

Zaterdagochtend ben ik naar het het winkelcentrum gegaan, het was behoorlijk druk, maar ik had alle tijd om even rustig rond te kijken en mijn boodschappen te doen.

's Avonds zouden de drie Spaanse meiden die hier wonen gaan koken voor een aantal mensen en ik was ook uitgenodigd om mee te eten. Het was de planning om om 21.00uur te gaan eten, maar zoals wel te verwachten was werd dit 22.00uur. Tot die tijd heb ik met een aantal andere meiden die hier wonen gepraat, dit was heel gezellig en goed voor mijn Duitse spreekvaardigheid. Om ongeveer kwart voor tien kwamen er nog veel meer Spaanse studenten binnen, die ook mee zouden eten. Het werd een gezellig maaltijd, waar Duits, Spaans en Engels gesproken werd. Nadat de magen gevuld waren zijn we nog even het centrum in gegaan, om ook een kijkje te nemen in het uitgaansleven hier in Innsbruck.

Maandag bekeek ik vlak voor ik naar school zou gaan nog even mijn e-mail en zag ik dat de docent van wie ik de eerste uren les zou hebben ziek was. Dus kon ik mijn jas weer uittrekken en nog even wat andere dingen doen. Daarna ben ik naar school gegaan waar ik Engels zou hebben. Van een andere student kreeg ik te horen dat ook dit niet door zou gaan, dus helaas geen les vandaag. Ik ben direct maar doorgefietst naar het zwembad, want dat scheelde weer wat kilometertjes fietsen. Helaas was het best wel druk in het zwembad omdat er leerlingen (van ik denk) de middelbareschool zwemles hadden. Maar het is me toch gelukt om 100 baantjes te zwemmen. Toen ik terug zou fietsen was de wind behoorlijk aangetrokken en waren er soms zulke harde windvlagen dat ik zelfs heel hard moest trappen om een helling af te rijden.

Vanaf ongeveer vier uur 's middags hadden we hier geen water meer. Ik heb geen idee wat daar de oorzaak van was, maar 's avonds rond kwart over 10 hoorde ik weer kranen pruttelen en hadden we weer water. Je moet dan even creatief zijn met het eten koken, maar gelukkig lag er nog wat in de diepvries. Een beetje vervelend was dat je de douche en wc niet kon gebruiken, maar als het moet kun je wel een paar uurtjes zonder water leven.

Gister (dinsdag) heeft het de hele dag geregend. 's Middags had ik internationale module op school. We hebben het gehad over de Europese Unie en we hebben een aantal woorden in versschillende talen geleerd. Dit was heel erg leuk, maar ook best wel pittig. 

Heel wat maanden geleden werden er in de kerk in Buitenpost armbandjes uitgedeeld met de tekst: 'Vertrouw op God'. Dit bandje draag ik al een hele tijd en één van de meiden in het groepje waar ik mee samenwerkte vroeg aan mij wat erop stond. Dat heb ik toen uitgelegd.

In de pauze kwam ze naar me toe en vroeg of ik ook gelovig was en of ik hier ook naar de kerk ging. Ik heb haar verteld dat ik in Nederland wel naar de kerk ga, maar dat ik het hier lastig vond, omdat ik hier niemand ken en de meeste kerken hier Katholiek zijn. Zij gaat zelf naar een Evangelische kerk in het centrum van Innsbruck en ze vroeg of zondag met haar mee zou willen. Dit lijkt me echt heel erg leuk, dus hebben we afgesproken zondag samen heen te gaan.

's Avond na een lange reis was Manon hier om acht uur weer terug. We hebben even bijgepraat en zijn toen maar niet al te laat gaan slapen, want vanmorgen moesten we alweer om 8uur op school zijn.

Dit waren mijn belevenissen van de afgelopen dagen. Ik hoef me dus nog steeds niet te vervelen en het wordt alleen maar leuker naarmate je steeds meer mensen leert kennen!